Wikipedia:Strona główna/Wczoraj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Sol120.jpg

…dlaczego testowany w Poznaniu elektryczny autobus miejski (na zdjęciu) został obklejony sztuczną trawą?

…że do największej klęski Polski w zmaganiach z zakonem krzyżackim przyczyniła się zmiana techniki wojskowej?

…która językoznawczyni została we wrześniu ambasadorem RP na Łotwie?

…w jaki sposób życie stracił japoński skoczek narciarski Tokio Kubo?

Wydarzenia

zamordowanie Dżamala ChaszukdżiegoBepiColomboWybory samorządowe w Polsce

Zmarli: Wim KokOsamu ShimomuraAbd er-Rahman Suwar ad-DahabPaul AllenEnrique Baliño

Rocznice

21 października: imieniny obchodzą m.in.: Celina, Jakub i Urszula
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Plan obozu zagłady w Bełżcu 1.jpg
Obóz zagłady w Bełżcuniemiecki nazistowski obóz zagłady funkcjonujący od marca 1942 roku do czerwca 1943 roku w pobliżu wsi i stacji kolejowej Bełżec. Obóz został utworzony w ramach akcji „Reinhardt”; prowadzono w nim eksterminację ludności żydowskiej. Niemcy kierowali do niego transporty z gett i obozów w Generalnym Gubernatorstwie, przede wszystkim z dystryktów Galicja, krakowskiego oraz lubelskiego. Obok Żydów polskich w Bełżcu mordowano Żydów austriackich, czeskich, niemieckich, słowackich oraz węgierskich. Ofiary zabijano w stacjonarnych komorach gazowych przy użyciu gazów spalinowych. Liczba zamordowanych wyniosła prawdopodobnie około 450 tys. osób. Z transportów wyłączano niewielką liczbę Żydów, przede wszystkim fachowców oraz młodych mężczyzn, których następnie zatrudniano w komandach pracujących na terenie obozu lub w jego sąsiedztwie. Po likwidacji obozu ostatnich więźniów wywieziono do ośrodka zagłady w Sobiborze, gdzie zostali zgładzeni. Liczba Żydów, którym udało się zbiec z Bełżca i przeżyć wojnę, jest szacowana na 2–4 osoby. Obóz w Bełżcu był pierwszym ośrodkiem zagłady uruchomionym w Generalnym Gubernatorstwie. Dla nazistów był swoistym poligonem doświadczalnym ludobójstwa, a wypracowane w nim techniki eksterminacji zostały zastosowane w innych obozach akcji „Reinhardt”. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Ernest I Szwabski – książę Szwabii od 1012 roku z dynastii Babenbergów. Pierwsza wzmianka źródłowa na temat Ernesta pochodzi z 1002 roku. Jako lojalny stronnik Henryka II Świętego wspierał go w walce z Arduinem z Iwrei, królem Włoch. Wziął udział w wyprawie księcia karynckiego Ottona do Italii, która zakończyła się klęską. Jeszcze w 1003 roku dołączył do buntu swojego kuzyna Henryka ze Schweinfurtu, który sprzeciwił się królowi Henrykowi II. W toku działań wojennych został wzięty do niewoli pod zamkiem Creussen koło Bayreuth. Postawiony przed sądem, został skazany na karę śmierci. Dzięki interwencji Willigisa, arcybiskupa Moguncji, król Henryk II zamienił mu karę śmierci na okup pieniężny. Odtąd był lojalny wobec króla. W 1012 roku zmarł bezpotomnie Herman III, książę Szwabii, szwagier Ernesta. Król niemiecki Henryk II przekazał to lenno właśnie Ernestowi I. Objęcie księstwa zawdzięczał faktowi, że jego żona Gizela była siostrą poprzedniego władcy. W literaturze historycznej uchodzi to za jeden z przykładów dziedziczenia księstw za pośrednictwem kobiet, typowego dla tego okresu w dziejach Rzeszy. Czytaj więcej…